Aantekeningen: Onze voorouders

Voeg bladwijzer toe

Treffers 2,001 t/m 2,050 van 5,318

#	Aantekeningen	Verbonden met
2001	Otto was de zoon van keizer Otto de Grote, de meest succesvolle vorst sinds Karel de Grote, en diens tweede vrouw Adelheid van Italië. Otto werd opgevoed door zijn ooms, de aartsbisschoppen van Keulen en Mainz. Hierdoor had hij een goede opleiding en een belangstelling voor wetenschap en theologie. Om zijn opvolging te waarborgen liet Otto I zijn zoon Otto II al tijdens zijn leven kronen: 961: medekoning van Italië 962: medekoning van Duitsland 967: medekeizer Op 14 april 972 huwde hij de Byzantijnse prinses Theophanu, nicht van keizer Johannes I Tzimiskes. In 973 volgde Otto zijn vader na diens overlijden op als koning van Duitsland en Italië, en hertog van Saksen. Op eerste kerstdag van dat jaar werd hij te Rome opnieuw gekroond tot keizer. [wikipedia]	Otto II (I20589)
2002	Otto was een zoon van Liudolf van Saksen en van Oda van Billung. In 877 was hij graaf van de Thüringgau. In 880 volgde hij zijn broer Bruno op, die was gesneuveld tegen de Denen, als hertog van Saksen. Daarmee was hij de eerste die Saksen als erfopvolger bestuurde. Hij had uitstekende relaties met de verschillende koningen en verkreeg zo steeds grotere bevoegdheden en regeerde uiteindelijk praktisch als een zelfstandig vorst in Saksen. Hij was Arnulf van Karinthië zeer behulpzaam bij diens Italiaanse krijgstochten en werd volgens sommige bronnen in dat jaar tot stadhouder van Milaan benoemd. Otto werd ook de opvoeder van Arnulfs zoon Lodewijk IV. In 897 verwierf Otto nog het graafschap Eichsfeld. In 898 woonde hij de landdag van koning Zwentibold bij in Aken. En het jaar daarna steunde hij de mislukte oorlog van koning Arnulf tegen de Slaven. Daarna onderwierp hij op eigen kracht de aangrenzende Slavische stammen en legde hun een schatting op, en sloeg aanvallen van de Hongaren af. De invallen van de Hongaren leidden ertoe dat steeds meer Saksische en Thüringse edelen zich onder zijn bescherming stelden. In 908 werd Otto voogd van Hersfeld. In dat zelfde jaar nam hij ook de eigendommen van de overleden markgraaf Burkhart van Thüringen in bezit, zonder daarover zelfs maar met het hof van de koning te overleggen. Nadat Lodewijk IV in 911 zonder erfgenaam overleed, werd aan Otto de koningskroon aangeboden maar hij weigerde wegens zijn leeftijd. In plaats daarvan steunde hij de kandidatuur van Koenraad I van Franken. Otto is begraven in de kloosterkerk van Gandersheim. [wikipedia]	van Saksen, Otto I de Illustere (I2015)
2003	Otto werd hertog van Karinthië en markgraaf van Verona. Otto erfde de graafschappen van zijn vader en voegde daar nog een aantal ambten aan toe: hij was graaf van de Speyergau, Wormsgau, Elsenzgau, Kraichgau, Enzgau, Pfinzgau, Ufgau en de Nahegau. Otto was een trouwe vazal van Otto II en Otto III. In 978 kwam de positie van hertog van Karinthië en markgraaf van Verona beschikbaar omdat Hendrik III van Beieren deze ambten had verspeeld door deel te nemen aan een opstand tegen Otto II. Otto van Worms werd toen door Otto II tot hertog van Karinthië en markgraaf van Verona benoemd. In ruil daarvoor moest hij echter de meeste van zijn andere ambten, en een aantal persoonlijke bezittingen opgeven. Otto stichtte in deze periode een klooster in Pörtschach am Wörthersee, gewijd aan Sint-Lambertus. In 983 volgde echter een verzoening met Hendrik (mogelijk in verband met de koningskeuze van Otto III), en moest Otto van Worms zijn functies weer afstaan ten gunste van Hendrik. Otto werd ruimhartig gecompenseerd met bezittingen en functies in de omgeving van Worms, en mocht zich "hertog van Worms" noemen. In 987 stichtte Otto nog een klooster dat aan Sint-Lambertus was gewijd. Ook was hij voogd van de abdij van Hornbach (stad) en van de proosdij Wissembourg. Hij maakte misbruik van zijn macht als voogd, en de minderjarigheid van Otto III, door zich grote bezittingen van deze kloosters toe te eigenen. In 993 (een jaar voordat Otto III meerderjarig zou worden) liet hij de bezittingen die hij zo had verworven nog expliciet bevestigen door de regentes Adelheid. Otto vergrootte zijn bezit ook door ontginningen te bevorderen. In 995 werd Otto wederom tot markgraaf van Verona benoemd, als opvolger van de overleden Hendrik II van Beieren. Otto's zoon Bruno werd benoemd tot paus Gregorius V, kroonde Otto III als keizer en overleed binnen drie jaar na zijn benoeming - nog geen 30 jaar oud. Otto werd de belangrijkste adviseur en bestuurder van het rijk in Italië en trad regelmatig op als gevolmachtigde van de koning. Op 14 oktober 1001 was hij voorzitter van een keizerlijke hoorzitting in Pavia (stad). In 1002 werd Otto als kandidaat-koning voorgedragen door Hendrik IV van Beieren. Dit lijkt een politieke zet van Hendrik te zijn die zo eerst de tegenkandidaat Liudolf van Brauweiler de wind uit de zeilen kon nemen: Liudolf en Otto behoorden allebei tot de naaste verwanten van het keizerlijk huis (Hendrik stond een graad verder in de verwantschap) maar terwijl Otto een gerespecteerd en ervaren bestuurder en veldheer was, was Liudolf nog een kleuter. Aan de andere kant hadden Liudolf en zijn familie beduidend meer bezittingen dan Otto dus het was maar de vraag of hij een uitverkiezing had kunnen doorzetten. Toen Otto wezenlijke steun had verworven voor zijn kandidatuur, trad hij terug en droeg zijn kandidatuur over op Hendrik. In ruil daarvoor kreeg Otto het hertogdom Karinthië maar moest daarvoor wel zijn bezittingen in Worms ruilen tegen Bruchsal. In 1003 leidde Otto een veldtocht tegen markgraaf Arduin van Ivrea, maar moest zich zonder succes terugtrekken omdat Arduin de Alpenpassen tegen hem kon behouden. In 1004 nam hij deel aan de Italiaanse veldtocht van koning Hendrik en versloeg hij de Italiaanse troepen bij Primolano. Otto is begraven in Bruchsal. [wikipedia]	van Karinthië, Otto I (I20746)
2004	Oude kerk Weduwe/weduwnaar van: Johannes Brugge	Ambagtsheer, Sijtje (I2649)
2005	Ouderling van 1675 - 1676	Cuijper, Schalck Jacobs (I22012)
2006	Ouders onzeker en louter op basis van vernoemingen verondersteld	Overbroeck, Dirck (I5236)
2007	Ouders verondersteld op basis van vernoeming eerste kind met Jacoba van der Ka (gedoopt Dirck) anderzins geen keuze mogelijk tussen deze Borger Overbroeck en zijn (vermoedelijke) neef Burger W. Overbroek (gedoopt 25 juli 1717 te steenbergen). Zwakke extra argumentatie is dat Burger W, in de verder DTB boeken van Steenbergen niet wordt vermeld	Overbroek, Burger (I5233)
2008	Over Lenaert Marinussen en zijn nageslacht is een uitgebreid onderzoek gepubliceert op de website https://touw-uit-bergen-op-zoom.jouwweb.nl/genealogie-touw/i-marinus	Lenaert Marinussz (I20484)
2009	Over Merovech zelf is weinig bekend, en hij geldt daarom als een half-mythische figuur. Hij was waarschijnlijk de zoon van Chlodio. Volgens de legende werd hij verwekt toen zijn moeder bij het baden een zeemonster tegenkwam. Het vormt een van de mogelijke verklaringen voor de oorsprong van de uitspraak dat iemand van (Europese) adel "blauw bloed" zou hebben, zoals de zeewezens. Omstreeks 450 leefden de Salische Franken op goede voet met de Romeinse Generaal Aetius. Als bondgenoten hebben zij in 451 aan de zijde van Aetius meegestreden tegen de Hunnen en hun bondgenoten de Gepiden tijdens de slag op de Catalaunische velden. Ook Merovech is daarbij vermoedelijk aanwezig geweest. Merovech werd na zijn dood in 458 opgevolgd door zijn zoon Childerik I. Volgens Emil Rückert [1] zou de naam Merovingen als volgt tot stand gekomen zijn: het heersende geslacht van de Franken woonde aan de Merwede of Merowe waar deze samenvloeit met de Maas, waar later het Slot Loevestein zou worden gebouwd. Merovech zou hieraan zijn naam ontleend hebben. [wikipedia]	Merovech (I20796)
2010	Over de in de overlijdensakte vermelde ouders is niets terug te vinden. De herkomst en geboortje jaar doen vermoeden dat dit Bastiaan Ambachtsheer zoon van Cornelis Ambachtsheer en Maaike Hakker is	Ambagtsheer, Bastiaan (I2902)
2011	Over haar afkomst is niets met zekerheid bekend. Ingoberga en Charibert waren de ouders van Bertha van Kent, de latere echtgenote van koning Ethelbert van Kent en de initiator van de christelijke missie onder de Angelsaksen. Het huwelijk van Ingoberga en Charibert hield geen stand. Ingoberga trad in in een klooster in Tours, waar zijn een vertrouweling werd van de kroniekschrijver Gregorius van Tours. [wikipedia]	Ingoberga (I20783)
2012	Overleden aan prostaatkanker	van Aalderen, Derk Albertus (I13017)
2013	Overleden in het Huis van Opsluiting en Tuchtiging van Leeuwarden	de Raaf, Harm Drewes (I24811)
2014	Overleden in het district Stad. Geboren te Goes op 05-11-1897	Touw, Jacobus Levinus (I547)
2015	Overleden na een schipbreuk in de buurt van Kandia (Kreta) op de terugweg van het Heilige Land. Hij is begraven in het Minnebroedersclooster	van Egmond, Gerrit II (I2353)
2016	Overlijden en huwelijk gekoppeld aan deze Sijgje Cornelisse bij gebrek aan andere kandidaten	Ambagtsheer, Sijgje Cornelisse (I5608)
2017	Overlijdens akte vermeldt ouders Arie Ambachtsheer en Aaltje Stolk. Dit is waarschijnlijk onuist en hier wordt verwezen naar haar grootouders Arij Ambachtsheer en Cornelia Stolk	Ambagtsheer, Cornelia (I2901)
2018	P.S. Volgens de parenteelstaat van Doen Beyensz., pag. 30, moet Maertje Pietersdr. gehuwd geweest zijn met een Cornelis Willemsz., zoon van Willem Doensz. Uit dit huwelijk zijn geboren een Maertje en een Bastiaen. Het is dan mogelijk dat uit de echtverbintenis met Cornelis Harmensz. een zoon Pieter is geboren. (opmerking uit OV 1983; blz 202)	Maartje Pieters (I4886)
2019	PK vermeldt "Geslachtsnaam Ambagsheer verbeterd in Ambagtsheer bij vonnis arr r Rt 29 jul 1931	Ambagtsheer, Henri Theodoor (I14855)
2020	Partner: Catharina Cornelia Stolk (echtgenoot van) Datum en plaats betreft aangifte. geb. Ridderkerk, oud 77 jaar	Ambachtsheer, Johannes (I2850)
2021	Partner: Johannes Nicolaas Ouwendijk (echtgenote van) Datum en plaats betreft aangifte. geb. Ridderkerk, oud 59 jaar	Ambachtsheer, Geertruij Clasina (I2857)
2022	Pepijn van Landen wordt in de Kronieken van Fredegar, de belangrijkste bron over zijn leven, genoemd als zoon van Carloman van Landen. Verder is over zijn afkomst weinig met zekerheid bekend. Zijn bijnaam komt van de Oost-Brabantse stad Landen, zijn waarschijnlijke geboorteplaats. Pepijn was afkomstig uit een familie van grootgrondbezitters in het Maasdal. In 613 leidde hij met Arnulf van Metz en hofmeier Warnachar II van Bourgondië, de aristocratische opstand tegen de nieuwe minderjarige koning van Austrasië en Bourgondië, Sigibert II, en de koningin-overgrootmoeder Brunhilde van Austrasië, die de feitelijke macht bezat - de oorzaak van het conflict. De opstandelingen sloten een bondgenootschap met Chlotharius II van Neustrië. Tezamen versloegen ze de troepen van Sigibert en Brunhilde bij de Aisne, waarna Sigibert en Brunhilde werden gedood. In Andernach werd een verdrag gesloten waarin de autonomie van Austrasië en de leidende rol van de Austrasische adel werden vastgelegd. Hij werd in 623 benoemd tot hofmeier van de in dat jaar tot (onder)koning benoemde Dagobert I. In 629 stierf koning Chlotharius II en werd Dagobert I koning over het gehele Merovingische rijk. In datzelfde jaar verloor Pepijn zijn functie en werd hij verbannen naar Orléans. Volgens de traditie was de kritiek van Pepijn op het overspel van Dagobert de aanleiding voor de verbanning. Pas na de dood van Dagobert I (19 januari 638/639) werd Pepijn wederom benoemd tot hofmeier. Hij stierf echter niet lang daarna (in 639 of 640). Pepijn en Arnulf van Metz zijn erin geslaagd de feitelijke macht in de Frankische koninkrijken in handen van de aristocratie te leggen. Zo begon de periode van de "Vadsige of Luie koningen": de Merovingische koningen die alleen in naam regeerden terwijl de hofmeiers de feitelijke macht uitoefenden. [wikipedia]	Pepijn de Oude of de Landen (I20288)
2023	Perfectuur vermeldt Ooltgensplaat	Wulfers, Johannes (I4389)
2024	Peter Jacobssen Vos schippersgesel Neelken Ghijsbrecht Joordaensdr bijde van Dordt getrout mij mij den IIIen meye 1598	Gezin F223749318
2025	Peter Peterssen van Gorcom, leydecker woonende alhier Geertjen Peters woonende tot Amsterdam	Gezin F2156
2026	Petrus van Overloop en Elisabetha Engels	van Duffel, Petrus (I14918)
2027	Philips van de Wallen j.m. van Brugghe woonende tot Middelborgen Claerken Cornelis Wor j.d. van Middelborgen ende woonende alhier ontrent de Vuylpoort	Gezin F223749201
2028	Pierre Mouton in de Watersteegh achter st. Jacob naelatende sijn huysfrou met mundige kinder begraven Jacobskerk 5gl 12 dr.	Mouton, Pierre (I23504)
2029	Pierre Moutton soldaet onder cappiteyn la Rochette Susanna de Hon j.d. van Utrecht woondende in de panwesteech in Sint Jacobskerk den 2en jan 1631 getrout	Gezin F223749051
2030	Piershil QRA 13, 14- 4-1588: als voogd over de kinderen van Arien Willemsz. Smoor, met name Neeltje en Machteldje, worden door schepenen aangewezen Cornelis Willemsz., won. Bemis (= Pernis) en tot medevoogd Jan Maartensz., haar oom. (Deze is dan schepen van Piershil).	Smoor, Adriaan Willemsz (I620)
2031	Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven.	Gezin F223748848
2032	Pieter Blank doet aangevinge van het lijk van sijn schoonvader Crijn van Dijk te Maasland overleden en alhier begraven in de classe van fl 15.	van Dijk, Crijn (I23690)
2033	Pieter Blankenn j.m. van Bergambagt wonende alhier met Pieternella van Dijk j. d. alhier sijn in wettige ondertrouw aangeweit na blijk dat s' lands regt op 't trouwen wedersijts voldaan was	Gezin F223749098
2034	Pieter Bouwense Droogendijck j.m. van Abbenbroeck wonende aldaert ende Neeltge Gillis j.dr van de Corendijck wonende aldaer	Gezin F223748816
2035	Pieter Cornelis den Ouwden j.m. geb. en won. op de Zinkweg en Pietertie IJsbrantsz Zuijtlandt geb. in OB beiden won. op de Zinkweg onder OB, get. Arentie Ariens Zuijtlandt amita, hier getrouwd op 2 maart 1701	Gezin F223747149
2036	Pieter Cornelisse Wor j.m. van Blesgraeff en Neeltje Jaspers Wapperom j.d. van Blesgraef sijn alhier aengetekent den 20 april en getrout den 13 maij	Gezin F223749371
2037	Pieter Cornelisz Wor j.m. van Dordregt en Neeltje de Vos j.d. van Rotterdam beide wonende op 't Haringvliet alhier getrout den 22 november 1695	Gezin F223749332
2038	Pieter Crijnen jongesel van de Ridderkerck met Elisabet Hermensdr jongedochter van Ridderkerck eerste gebodt gegeven den tweeden meert bevesticht in Heyndrick Yden Ambocht den 23 meert	Gezin F1839
2039	Pieter Ingense Hordijk j.m. van West-IJsselmonde met Lijntje Ariens Hoogvliet j.d. van OOst-Barenregt	Gezin F360
2040	Pieter Ingenssen j.g. en Maertjge Dierk j.d. beyde van IJsselmonde den 6 junii gehalt haer 3de gebodt en ....	Gezin F223749026
2041	Pieter Janssen Wor, molenaer j.m. van Dordrecht wonende in de Vriesestraet Geertje Jordens j.d. van Swijndrecht ende daer wonende per schrijven van Swijndrecht	Gezin F223749266
2042	Pieter Jordenssen ende Aeltjen Jans Jan	Wor, Jan Pieters (I24224)
2043	Pieter Jordenssen j.g.v. Swind. & Aeltgen Jans w.v. Jan Evertszen van der Mast beenhacker, won. beijde op Swind. sijn op ons vs. getrouwt tot Dordt den 4. Julij 1638.	Gezin F223749275
2044	Pieter Pieters van Duijve j.m. tot varentmen tot Rotterdam Cornelia Jans van Nadam j.d. in den Doelstraat attestatie geggeven op Schipluyden 13 oct 1658	Gezin F223749042
2045	Pieter Pieters van Duijve weduwe in de Gasthuissteech Catharina Somers j.d. in de Bagijnsteech gettouw van de gerechte dese stad den 30 mey 1688	Gezin F223749043
2046	Pieter Pieters van Duijve weduwe in de gasthuissteech Catharina Somers j.d. in de Bagijnsteech	Gezin F223749043
2047	Pieter Pietersen van Duive j.m. plateelbackerknecht in de Breesteech Rebecca Louris van Waert j.d. in de scheepmaekerij buiten de Rotterdams poort getrouwt alsvoren den 12e september 1643	Gezin F223748665
2048	Pieter Pietersz van Duijve j.m. varentsman van Rotterdam Cornelia Jans van Nadam j.d. van Delf	Gezin F223749042
2049	Pieter Pietersze van Duijve j.m. Cornelia Jans van Nadam j.d. van Delft	Gezin F223749042
2050	Pieter Wor en Maria Anna Bartheus beijde wonend alhier geboden in d' fransse kerk acte gegeven om in de Waalse kerk te trouwen desen den 30. maij 1734	Gezin F223749360